Liczne zalety farb UV, takie jak wysokie kontrasty i nasycone kolory, sprawiły, że stały się one ulubionym rodzajem farb stosowanych przez drukarzy. Niestety, zjawisko potocznie znane jako „chlapanie” lub „plucie”, które pojawia się głównie przy druku farbami UV, pozostaje problemem wielu drukarń. Chlapanie farb UV (ang. UV spitting) to niekontrolowane rozpryskiwanie farby UV, co skutkuje powstawaniem plam i smug na podłożu drukowym. Zjawisko to wpływa negatywnie na jakość druku, generując zbędne odpady i straty produkcyjne. W poniższym artykule omówimy czynniki, które wywołują problem spitting’u farb UV oraz jak można temu przeciwdziałać.
Co powoduje chlapanie farb UV?
Przyczyną tego problemu jest nieodpowiednie ciśnienie w układzie farbowym, które prowadzi do niestabilnego przepływu farby. To z kolei powodowane jest przez szereg czynników. Na przestrzeni lat przeprowadzono wiele badań, ale nie otrzymano jednoznacznej odpowiedzi jaka jest przyczyna tego zjawiska.
Może to być lepkość farb UV nawet od 5 do 7 razy większa niż farb wodorozcieńczalnych lub rozpuszczalnikowych.
Innym czynnikiem jest tiksotropowa natura farb UV. Lepkość farb UV zmniejsza się, gdy jest poddana naprężaniu. Naprężenie ma zastosowanie w odniesieniu do farby, gdy wchodzi ona w kontakt z listwą raklową.
Zrozumienie potencjalnych czynników przyczyniających się do chlapania pomoże znaleźć rozwiązanie tego kosztownego problemu.
Główne czynniki przyczyniające się do chlapania farb UV:
- Wysoka lepkość farby (1000–1900 cP),
- Prędkość druku powyżej 100 m/min,
- Źle dobrana listwa raklowa – grubość, rodzaj zakończenia, typ stali etc.,
- Źle dobrany aniloks – liniatura, pojemność, typ siatki rastrowej,
- Nieprawidłowy montaż listwy raklowej w komorze,
Zmiana lepkości farby i prędkości druku często jest nieuzasadniona ekonomicznie, ale zmiana typu listwy raklowej i aniloksu już tak, i jest to dużo efektywniejszy sposób zapobiegania i eliminowania chlapania farb UV.
Listwa raklowa
Kąt i docisk – zalecane kąty kontaktu listwy dla druku fleksograficznego mieszczą się między 25° a 60°, z optymalnym kątem około 30° dla komór raklowych i wyższym dla systemów otwartych. Kąty poniżej 30° nie są wydajne i mogą zostawiać trochę farby na aniloksie. Dla farb UV kąt kontaktu powinien wynosić przynajmniej 30°, by zminimalizować chlapanie.
Zbyt duży docisk listwy zmniejsza jej kąt nachylenia, co daje podobny efekt.
Grubość – zazwyczaj stosuje się najcieńsze z możliwych listwy, ale przy farbach UV często używa się grubszych, bo lepiej opierają się odginaniu. To jednak może pogorszyć jakość druku. Dlatego opracowano listwy grubsze u podstawy – takie jak ostrze Eliminator od Swedev, które dzięki specjalnej budowie zachowuje precyzję, a jednocześnie minimalizuje chlapanie.
Aniloks
Większość wałków rastrowych ma siatki heksagonalne 60°. Jednak przez ograniczenia w uwalnianiu farby powstały struktury o wydłużonym kałamarzyku, które są lepsze w przenoszeniu farby. Nadal jednak są to wzory zamknięte.
Rozwiązaniem są struktury kanałowe, jak siatka MaxFlo+ od Cheshire Anilox Technology, które umożliwiają przepływ farby wzdłuż powierzchni rastra. Dzięki temu zmniejsza się ciśnienie wywierane na listwę, a tym samym ryzyko chlapania.
Chlapanie farb UV jest powszechnym problemem, ale można nim zarządzać poprzez dobór odpowiedniego aniloksa, listwy i farby. Pracuj ze swoimi dostawcami, by znaleźć optymalne rozwiązanie.
Jeśli szukasz gotowej recepty – skontaktuj się z nami. Prześlemy raport z analizą różnych konfiguracji. Możemy też przyjechać do Twojej drukarni i pomóc wdrożyć rozwiązanie.
